Ben De Zayıflamak Ve Kilo Verme Hikayeleri Yazmak İstiyorum

  Kilo Verme Hikâyelerine Seyirciydim Hep, Çünkü Ben Hep Kilolu Oldum
       Vallahi şuan 36 yaşındayım ve 14 yaşından beri kilo problemim var. Ne yaptıysam kalıcı çözüm olmadı. Ya da doğru bir yol tutturamadım. Kilolarımdan utanıyorum! Hele ki kalça ve basen bölgelerim den daha çok! Kimbilir arkamdan neler söylüyorlar! Bunu düşündükçe daha çok üzülüyorum. Çünkü ortaokul ve lisedeyken çok büyük sorun olmuştu, arkadaşlarım kilolarımla dalga geçiyordu. Bu da onlardan nefret etmeme ve arkadaş ortamımın iyice bozulmasına neden oldu. Gitgide yaşıtlarımla çatışma içine girdim. Arkadaşım ve sosyal hayatım çok büyük darbe aldı. O zamanların etkisinden olsa gerek şu an bile yaşıtlarımla pek anlaşamam, sevemem onları. Hayatım boyunca sürdü bu. Çünkü ben hep kilolu oldum… Kilolarım kendime olan güvenimi hepten aldı. Çok başarılıydım ama uygulamalı dersleri sevmezdim. Ön planda olmak bana acı verirdi çünkü…  Staj yaparken de aynı durum olurdu. Böyle durumlarda hep pasif olurdum. Okul balolarına gitmezdim. Güzel kıyafetler olmazdı bana çünkü. ..Psikolojik olarak çok çektim kilolarımdan. Artık onları istemiyorum!

Dergilerde, internette okuyorum da inanamıyorum. Nasıl başarıyorlar?” Bir haftada 5 kilo verdim” diyor bir kio verme hikâyesinde. Önce hırslanıyorum, sonra umudum sönüyor nedense. Ben de zayıflasam, zayıflasam da artık ben de kendi hikâyemi yazsam; Kilo verme başarı hikâyemi…Ama nerdeeee…Sanki korkuyorum…

       Şu ana kadar zayıflamak için herhangi bir uzmandan  yardım almadım. Bir kere  hastanede diyetisyene gittim. O da  bana kocaman bir liste verdi. Günlük neler yemem gerek vs. Listeyi yırttım attım! Böyle kalıpları sevmem. Çünkü bu standart bir listeydi ama herkesin fizyolojisi metabolizması farklıdır değil mi… Bana yaşantıma, metabolizmama uygun bir pogram verebilcek, bu işi bilen empati yapabilen, beni anlayan uzman insanlar istiyorum. Bunun için sizi seçtim…
       Çok fazla strese giren biri değilim. Ama çok sinirlendiğimde yemek yiyemem. Doygunluk hissi oluyor. Açsam bile yemek yemem. Ama yalnız yaşadığım için yemek yeme benim için zaman geçirmek gibi bişey oldu. Yalnızlığımı paylaşıyor sanki, arkadaş gibi…
        Ben de zayıflamak ve kilo verme hikayeleri yazmak istiyorum…Zayıflama başarı mektubu ve kilo verme hikayeleri okuyorum ama insanlar bunu nasıl başarıyor aklım almıyor…Ben de bu kilo verme hikayelerini okuyarak motive oluyorum.
                                                                 Bana bu konuda yol gösterecek birileri var mı?
Ş. K./Adıyaman